Każdy system dozoru wymaga miejsca do przechowywania nagrań wideo, a wybór lokalizacji i sposobu ich przechowywania wpływa zarówno na codzienną dostępność, jak i długoterminowe koszty. Nie ma jednej właściwej drogi. Architektura, która ma sens, zależy od skali systemu,
wymagań bezpieczeństwa, budżetu oraz sposobu, w jaki potrzebujesz uzyskiwać dostęp do wideo.
Przechowywane wideo ma wartość tylko wtedy, gdy można na nim polegać. W przypadku roszczeń ubezpieczeniowych, postępowań sądowych i wewnętrznych dochodzeń dowody wideo muszą być kompletne, niezmienione i dostępne w krótkim czasie. Oprócz reagowania na incydenty, odpowiednio przechowywane i zindeksowane nagrania wideo stają się cennym zasobem operacyjnym. Wzorce ruchu, długości kolejek, przebieg pracy personelu oraz zachowania związane z dostępem mogą być szczegółowo analizowane, jeśli system został zaprojektowany z myślą o takich możliwościach.
Analiza i metadane zrewolucjonizowały sposób, w jaki wykorzystuje się nagrania wideo. Informacje generowane w momencie rejestracji pozwalają na znacznie bardziej efektywne przeszukiwanie ogromnych ilości materiału filmowego niż kiedykolwiek wcześniej.
Chmurowe i hybrydowe architektury poszerzyły możliwości wdrożeń, podczas gdy postępy w kompresji wideo nieustannie zmniejszają wymagania dotyczące przechowywania danych
Przechowywanie nagrań z monitoringu wideo obejmuje cały proces rejestrowania materiałów wideo, ich pobierania oraz zarządzania nimi. System zarządzania materiałem wizyjnym (VMS) odgrywa kluczową rolę w tym procesie.
System VMS łączy główne elementy systemu dozoru. Odbiera strumienie wideo z kamer
i zarządza sposobem przechowywania nagrań. Operatorzy korzystają z VMS, aby przeszukiwać materiał, przeglądać go i eksportować, podczas gdy kamery, urządzenia magazynujące oraz klienci do przeglądania łączą się z tą samą platformą.
Większość kamer sieciowych obsługuje platformy VMS innych firm dzięki standardom integracji, takim jak VAPIX i ONVIF. VAPIX to interfejs API dla kamer, który umożliwia dostęp do zaawansowanych funkcji, podczas gdy ONVIF jest otwartym standardem stworzonym w celu zapewnienia interoperacyjności między produktami różnych dostawców.
Wybór VMS ma wpływ na wiele innych decyzji. Określa, które kamery i rozwiązania do przechowywania danych mogą być używane, a także może mieć długofalowe konsekwencje dla utrzymania systemu oraz przyszłych modernizacji.
Odnalezienie właściwego nagrania staje się znacznie prostsze, gdy wydarzenia są automatycznie rozpoznawane. Kamery tagują obiekty oraz zdefiniowane wcześniej zdarzenia w momencie ich wystąpienia, tworząc metadane, które towarzyszą nagraniu. W systemie VMS informacje te pomagają operatorom szybciej odnaleźć odpowiednie nagrania, uruchamiać zautomatyzowane procesy oraz prezentować dane operacyjne wspierające zarówno zarządzanie systemem, jak i codzienne procesy decyzyjne.
Wartość metadanych staje się oczywista, gdy konieczne jest przeszukiwanie dużych zbiorów materiałów wideo. Ręczne przeszukiwanie godzin nagrań z wielu kamer w celu odnalezienia konkretnego zdarzenia lub obiektu może być czasochłonne. Metadane pozwalają operatorom w mgnieniu oka zawęzić wyszukiwania, co sprawia, że odnalezienie odpowiednich materiałów wideo staje się znacznie łatwiejsze.
Sztuczna inteligencja może również przyczynić się do zmniejszenia zapotrzebowania na przestrzeń magazynową. Analizy działające na kamerze potrafią odfiltrować nieistotne nagrania, co znacząco zmniejsza ilość danych trafiających do systemu przechowywania informacji.
Przechowywanie danych z monitoringu opiera się na tych samych typach serwerów i infrastrukturze sieciowej, co wiele innych środowisk IT. Różnica tkwi w obciążeniu roboczym. Systemy monitoringu wideo generują ogromne ilości danych i często rejestrują obraz w trybie ciągłym, co stawia różnorodne wymagania wobec wydajności i trwałości pamięci masowej. Sprzęt do przechowywania danych powinien być dobierany z uwzględnieniem specyfiki planowanego obciążenia. Wymagania dotyczące nagrywania oraz przechowywania danych wpływają nie tylko na pojemność pamięci, ale również na wydajność niezbędną do efektywnego nagrywania, przetwarzania i odtwarzania wideo. Rejestratory, serwery oraz urządzenia do przechowywania danych, zaprojektowane z myślą o
monitoringu, są zoptymalizowane pod kątem ciągłych obciążeń wideo, co pozwala na utrzymanie niezawodnej wydajności w systemach działających bez przerwy.
Karty SD klasy surveillance zostały zaprojektowane z myślą o ciągłym nagrywaniu i umożliwiają lokalne przechowywanie danych bezpośrednio w kamerze. Może to zmniejszyć zapotrzebowanie na dedykowaną infrastrukturę pamięci masowej, jednocześnie zapewniając dodatkową warstwę zapisu w przypadku przerwania łączności sieciowej.
Podobnie jak każdy inny nośnik danych, karty mają ograniczoną żywotność. W niektórych przypadkach wymiana karty wymaga fizycznego dostępu do kamery, co może wpłynąć na planowanie prac konserwacyjnych.
Dyski twarde w serwerach dozorujących na miejscu muszą sprostać nieustannym operacjom zapisu, trwającym 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Standardowe dyski biurkowe lub biurowe nie są przystosowane do takich warunków i zawiodą szybciej, niż można by się spodziewać. Dyski twarde klasy surveillance zostały zoptymalizowane pod kątem intensywnych obciążeń zapisu, oferując zazwyczaj wyższą niezawodność przez cały okres eksploatacji systemu.
Dyski SSD zapewniają błyskawiczny dostęp do danych, co czyni je idealnym rozwiązaniem w środowiskach, gdzie kluczowa jest wydajność odczytu lub gdzie istotne jest zminimalizowanie wpływu wibracji. Dyski HDD wyróżniają się większą pojemnością przy niższym koszcie za terabajt, co czyni je standardowym wyborem do długoterminowego archiwizowania oraz przechowywania danych na dużą skalę w lokalnych środowiskach. W wielu wdrożeniach stosuje się zarówno szybkie dyski SSD do aktywnego przechowywania danych, jak i tradycyjne dyski HDD do archiwizacji.
Sieciowa pamięć masowa to scentralizowane urządzenie pamięci masowej, które umożliwia dostęp wielu kamerom i klientom w ramach tej samej sieci. To ekonomiczne rozwiązanie dla średniej wielkości wdrożeń, które wymagają większej pojemności i elastyczności niż pamięć bezpośrednio podłączona, ale bez złożoności pełnej infrastruktury serwerowej. NAS można również skonfigurować z wykorzystaniem technologii RAID (redundant array of independent disks), aby zapewnić redundancję.
Karty SD klasy surveillance zostały zaprojektowane z myślą o ciągłym nagrywaniu i umożliwiają lokalne przechowywanie danych bezpośrednio w kamerze. Może to zmniejszyć zapotrzebowanie na dedykowaną infrastrukturę pamięci masowej, jednocześnie zapewniając dodatkową warstwę zapisu w przypadku przerwania łączności sieciowej.
Podobnie jak każdy inny nośnik danych, karty mają ograniczoną żywotność. W niektórych przypadkach wymiana karty wymaga fizycznego dostępu do kamery, co może wpłynąć na planowanie prac konserwacyjnych.
Dyski twarde w serwerach dozorujących na miejscu muszą sprostać nieustannym operacjom zapisu, trwającym 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Standardowe dyski biurkowe lub biurowe nie są przystosowane do takich warunków i zawiodą szybciej, niż można by się spodziewać. Dyski twarde klasy surveillance zostały zoptymalizowane pod kątem intensywnych obciążeń zapisu, oferując zazwyczaj wyższą niezawodność przez cały okres eksploatacji systemu.
Dyski SSD zapewniają błyskawiczny dostęp do danych, co czyni je idealnym rozwiązaniem w środowiskach, gdzie kluczowa jest wydajność odczytu lub gdzie istotne jest zminimalizowanie wpływu wibracji. Dyski HDD wyróżniają się większą pojemnością przy niższym koszcie za terabajt, co czyni je standardowym wyborem do długoterminowego archiwizowania oraz przechowywania danych na dużą skalę w lokalnych środowiskach. W wielu wdrożeniach stosuje się zarówno szybkie dyski SSD do aktywnego przechowywania danych, jak i tradycyjne dyski HDD do archiwizacji.
Sieciowa pamięć masowa to scentralizowane urządzenie pamięci masowej, które umożliwia dostęp wielu kamerom i klientom w ramach tej samej sieci. To ekonomiczne rozwiązanie dla średniej wielkości wdrożeń, które wymagają większej pojemności i elastyczności niż pamięć bezpośrednio podłączona, ale bez złożoności pełnej infrastruktury serwerowej. NAS można również skonfigurować z wykorzystaniem technologii RAID (redundant array of independent disks), aby zapewnić redundancję.
Nagrywanie na brzegu oznacza zapisywanie wideo bezpośrednio na kamerze lub urządzeniu, zazwyczaj na karcie SD o jakości klasy surveillance. To jeden z najprostszych sposobów na przechowywanie wideo.
Przetwarzanie analityki bezpośrednio w kamerze może również zmniejszyć ilość danych, które muszą być przechowywane lub przesyłane przez sieć. Może to okazać się szczególnie przydatne w przypadku instalacji, gdzie przepustowość łącza jest ograniczona.
Karty do systemów dozoru, stworzone z myślą o specyficznych potrzebach, są zaprojektowane do nieustannych obciążeń związanych z odczytem i zapisem. Oferują większą trwałość niż karty konsumenckie, które w podobnych warunkach mogą szybko ulec zużyciu.
Nagrania są szyfrowane bezpośrednio w urządzeniu i można je przeglądać za pośrednictwem VMS, gdy dostępne jest połączenie sieciowe.
Lokalne przechowywanie danych wykorzystuje centralny serwer do gromadzenia nagrań wideo z kamer rozmieszczonych w całym systemie. Zapewnia to organizacjom pełną kontrolę nad sposobem przechowywania i ochrony materiałów wideo.
Wiele organizacji decyduje się na przechowywanie danych w lokalnych centrach danych, ponieważ umożliwia to harmonijne dopasowanie rozwiązania do istniejącej infrastruktury oraz polityk cyberbezpieczeństwa. Niektóre systemy działają wyłącznie w ramach sieci prywatnej, podczas gdy inne, tam gdzie to stosowne, są połączone z zewnętrznymi usługami.
Sprzęt musi być również dostosowany do charakteru obciążenia. Rejestratory, serwery i urządzenia pamięci masowej zaprojektowane z myślą o monitoringu są przystosowane do ciągłego nagrywania i odtwarzania wideo, podczas gdy uniwersalny sprzęt IT jest zazwyczaj zoptymalizowany pod kątem innych rodzajów zastosowań.
Dzięki przechowywaniu w chmurze, nagrania wideo są przesyłane na zdalny serwer zarządzany przez dostawcę usług. To sprawia, że nagrane wideo staje się dostępne praktycznie z dowolnego miejsca.
Wiele organizacji decyduje się na rozwiązania chmurowe, ponieważ to dostawca przejmuje odpowiedzialność za całą konserwację systemu i bezpieczeństwo, odciążając tym samym wewnętrzne zespoły.
Ta wygoda może wiązać się z dodatkowymi kosztami, zwłaszcza w przypadku większych wdrożeń. Prywatna chmura to alternatywne podejście, które łączy dostępność technologii chmurowych z większą kontrolą nad tym, jak i gdzie przechowywane są dane.
Mobilny dostęp do nagrań wideo zazwyczaj opiera się na architekturze połączonej z chmurą.
Hybrydowa pamięć masowa łączy zasoby lokalne z chmurowymi. W wielu przypadkach nagrania wideo są najpierw zapisywane lokalnie, a chmura służy jako kopia zapasowa lub umożliwia zdalny dostęp.
Ten model jest powszechnie stosowany w organizacjach posiadających wiele obiektów lub różnorodne wymagania operacyjne.
Wyobraź sobie sieć detaliczną, która obejmuje aż 150 sklepów. Niektóre nagrania mogą wymagać lokalnej dostępności, podczas gdy zespoły centralne potrzebują dostępu w całej organizacji. Hybrydowe podejście umożliwia każdemu obiektowi lokalne przechowywanie wideo, jednocześnie pozwalając na udostępnianie wybranych nagrań w chmurze.
Wybory dotyczące przechowywania danych zazwyczaj pozostają z systemem przez długi czas. Decyzje podejmowane na etapie projektowania
mogą znacząco wpłynąć na wydajność systemu oraz kształtować sposób, w jaki rozwiązanie będzie utrzymywane lub rozwijane w przyszłości.
Przepływność danych ma bezpośredni wpływ na wymagania dotyczące przestrzeni magazynowej, jednak nie istnieje uniwersalna wartość, która sprawdziłaby się w każdej instalacji. Ilość generowanych danych zależy od kamery oraz ustawień nagrywania, dlatego szacunki zazwyczaj opierają się na narzędziach planistycznych, a nie na stałych obliczeniach.
Pojemność to zaledwie jeden z elementów planowania przestrzeni magazynowej. Nagrania wideo muszą być rejestrowane, indeksowane, wyszukiwane i odtwarzane bez opóźnień, nawet gdy w systemie równocześnie pracuje wielu użytkowników. Wydajność pamięci masowej zasługuje na równie dużą uwagę, co jej pojemność.
Zgodność pomiędzy VMS a platformą pamięci masowej należy zweryfikować już na wczesnym etapie procesu projektowania. Pamięć masowa, kamery oraz oprogramowanie do zarządzania wideo muszą harmonijnie współpracować przez cały cykl życia systemu, ponieważ zmiana platformy na późniejszym etapie może być kosztowna.
Kodeki doskonale ilustrują tę kwestię. Wiele systemów wciąż opiera się na standardzie H.264, podczas gdy nowsze kamery mogą obsługiwać również H.265 lub AV1. Jeśli VMS nie jest w stanie zdekodować tych formatów, organizacje mogą być zmuszone do odłożenia wdrażania nowszych technologii kompresji, dopóki nie pojawi się odpowiednie wsparcie.
Wymagania dotyczące bezpieczeństwa kształtują architekturę przechowywania danych równie mocno, co potrzeby techniczne.
System lokalny, odizolowany od sieci zewnętrznych, całkowicie eliminuje ryzyko ekspozycji na zewnętrzne połączenia. Wdrożenia w chmurze opierają się na kontrolach uwierzytelniania oraz szyfrowanej komunikacji między systemami.
Przechowywanie na brzegu chroni nagrania dzięki szyfrowaniu bezpośrednio w urządzeniu. Dla organizacji, które potrzebują zdalnego dostępu bez pełnej ekspozycji w chmurze, VPN może stanowić alternatywę.
Dyski twarde mogą ulec awarii, a sieci mogą przestać działać. Systemy dozoru zaprojektowane do ciągłego nagrywania muszą kontynuować rejestrowanie wideo nawet w trakcie takich zdarzeń.
Różnorodne podejścia zapewniają odporność na różnych etapach funkcjonowania systemu. Technologia RAID chroni przed awariami dysków, rozkładając dane na wiele nośników, podczas gdy przechowywanie w urządzeniach brzegowych umożliwia lokalne nagrywanie w przypadku przerwania połączenia sieciowego.
Przechowywanie w chmurze może stanowić dodatkową warstwę ochrony. Niektóre organizacje korzystają z tego do tworzenia kopii zapasowych wybranych nagrań lub zapewnienia redundancji dla kluczowych materiałów wideo, minimalizując ryzyko utraty danych w przypadku niedostępności lokalnej infrastruktury.
Nagrania z monitoringu podlegają zarówno wymogom prawnym, jak i wewnętrznym politykom. Szczegóły mogą się różnić, lecz organizacje muszą wiedzieć, co jest rejestrowane, kto ma do tego dostęp oraz jak długo dane powinny być przechowywane.
Przepisy dotyczące ochrony danych regulują sposób rejestrowania i przechowywania nagrań z monitoringu, a zasady te różnią się w zależności od kraju.
W przypadku systemów opartych na chmurze kluczowym pytaniem praktycznym często pozostaje fizyczne miejsce przechowywania danych. Różne regiony stosują odmienne przepisy dotyczące tego, co może opuszczać ich granice, a niektóre organizacje idą jeszcze dalej, niż wymaga tego prawo. Wewnętrzna polityka może wymagać, aby wideo pozostało w granicach określonego kraju lub całkowicie wyklucza przechowywanie w chmurze.
Większość z tych decyzji zapada jeszcze przed wyborem dostawcy. Platformy VMS zazwyczaj oferują funkcje wspierające, takie jak dzienniki dostępu oraz zasady przechowywania, które automatycznie usuwają nagrania po upływie ich okresu ważności.
Dostęp do nagrań jest zazwyczaj zarządzany za pośrednictwem VMS, a uprawnienia są przydzielane zgodnie z rolą i zakresem obowiązków użytkownika. Operator bezpieczeństwa może mieć dostęp zarówno do transmisji na żywo, jak i do nagrań wideo, podczas gdy osoba badająca konkretne zdarzenie może otrzymać tymczasowy
dostęp wyłącznie do potrzebnych jej nagrań.
Każde działanie może być również rejestrowane. Ścieżki audytu ujawniają, kto przeglądał, eksportował lub usuwał nagrania wideo, wspierając zarówno regulaminy wewnętrzne, jak i zewnętrzne wymogi zgodności. Ograniczenie dostępu wyłącznie do osób, które rzeczywiście muszą mieć dostęp, zmniejsza ryzyko niewłaściwego wykorzystania i ułatwia wykazanie zgodności w sytuacjach, gdy konieczne jest przeprowadzenie przeglądu lub audytu dostępu do nagranych materiałów wideo.
Obowiązki związane z przechowywaniem danych różnią się w znacznym stopniu.
Niektóre branże i jurysdykcje wymagają przechowywania nagrań przez określony czas minimalny. Nagrania wideo mogą okazać się niezbędne zarówno przy rozpatrywaniu roszczeń ubezpieczeniowych, jak i podczas badania incydentów, nawet długo po ich wystąpieniu. Inne regulacje kładą nacisk na ograniczanie ilości przetwarzanych danych. Kiedy cel w jakim zarejestrowano nagranie straci rację bytu, może zajść potrzeba usunięcia nagrania.
Przechowywanie nagrań w nieskończoność nie zawsze jest najbezpieczniejszym rozwiązaniem. W niektórych przypadkach może to prowadzić do powstania dodatkowych zobowiązań związanych z przestrzeganiem przepisów.
Zautomatyzowane polityki retencji w VMS pomagają zapewnić, że nagrania są usuwane lub zachowywane zgodnie z określonymi zasadami obowiązującymi w całym systemie.
Dla większości organizacji pytanie nie brzmi, czy korzystać z chmury, lecz jak harmonijnie włączyć ją w lokalną infrastrukturę. Architektury hybrydowe stały się obecnie standardowym podejściem. Pozwalają organizacjom przechowywać kluczowe dane i obciążenia robocze lokalnie, jednocześnie czerpiąc korzyści z dostępu do usług opartych na chmurze. W miarę jak koszty chmury maleją, a integracja staje się coraz bardziej zaawansowana, granica między lokalnym a chmurowym przechowywaniem danych zaciera się coraz bardziej.
Sztuczna inteligencja zrewolucjonizowała sposób przechowywania i analizy materiałów wideo. Inteligentne
porządkowanie automatycznie przenosi wideo pomiędzy magazynami o wysokiej wydajności i dużej pojemności, kierując się ich znaczeniem oraz wiekiem. Zachowanie oparte na istotności pozwala na dłuższe przechowywanie nagrań wideo zawierających interesujące zdarzenia i jednocześnie szybsze usuwanie rutynowych materiałów. W miarę jak te możliwości będą się rozwijać, organizacje będą mogły przechowywać mniej materiału wideo, nie utrudniając jednocześnie dostępu do istotnych nagrań.
Wymagania regulacyjne dotyczące nagrań z monitoringu wideo rozszerzają się zarówno pod względem zakresu, jak i szczegółowości. Stabilizuje się egzekwowanie przepisów RODO, NIS2 podnosi poprzeczkę dla operatorów infrastruktury krytycznej i mnożą się przepisy sektorowe. Decyzje dotyczące architektury przechowywania danych, które niegdyś opierały się głównie na wymaganiach technicznych, coraz częściej kształtowane są przez przepisy regulujące lokalizację i przechowywanie danych.
Centra danych i serwerownie zużywają ogromne ilości energii, a jednym z powodów jest monitoring wideo. Inteligentna technologia kodeków skuteczniej kompresuje wideo w momentach, gdy na ekranie niewiele się dzieje, zmniejszając ilość danych, które muszą być przesyłane i zapisywane. Przetwarzanie wideo bezpośrednio w kamerze idzie o krok dalej, ograniczając ilość danych trafiających na centralne serwery. W przypadku dużej liczby wdrożeń oznacza to mniej serwerów, mniejsze zużycie pasma sieciowego oraz niższe rachunki za prąd.
Przechowywanie w chmurze otwiera nowe możliwości zarządzania monitoringiem w wielu obiektach. Dowiedz się, kiedy warto przesłać wideo poza obiekt, jak to działa i na co zwrócić uwagę wcześniej.
Dzisiejsze karty SD klasy surveillance oferują zaawansowaną funkcjonalność i wyjątkową trwałość, które często rekompensują wyższy początkowy koszt.
Analiza brzegowa rozwinęła się w wszechstronną dziedzinę, w której kamery wyposażone w AI przekształcają zarejestrowane dane w praktyczne wnioski i inicjują automatyczne reakcje.
Technologia, która przekształca surowe dane z kamery w wideo, które można przechowywać, przesyłać i wykorzystywać, jednocześnie zachowując szczegóły i kontrolując koszty przepustowości.
Nowoczesna analiza wideo potrafi automatycznie rozpoznać, co dzieje się na nagraniu. Odkryj, w jaki sposób sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe pomagają organizacjom czerpać większą wartość z ich systemów wideo.
Rozwiązania dozoru zaprojektowane z myślą o zgodności z przepisami dotyczącymi prywatności, oferujące możliwość częściowej lub całkowitej ochrony prywatności w różnorodnych środowiskach.